1. Dziś rozpoczyna się Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan. Będziemy polecać Panu Bogu sprawę zjednoczenia pomiędzy wyznawcami Chrystusa, aby pojednanie chrześcijan stawało się coraz bliższe. Diecezjalne Nabożeństwo Ekumeniczne 24 stycznia o g. 13.00 w Sanktuarium w Rakowie.

2. Zakończyliśmy tegoroczną wizytę duszpasterską. Dziękujemy większości rodzin za otwartość, miłe przyjęcie, odpowiednie przygotowanie mieszkania i składane ofiary. Bóg zapłać za poczęstunki i udzielaną pomoc. Panu Bogu i Jego Miłosierdziu polecamy wszystkie negatywne zjawiska które zdają się narastać, takie jak; coraz częstsze zaniechanie praktyk religijnych, zwłaszcza przez dzieci i młodzież, rozpad życia małżeńskiego przez odejście któregoś z małżonków czy wzrastająca liczba związków niesakramentalnych. W modlitwie polecajmy wszystkie sprawy trudne i problemy naszych rodzin.

3. Wyrażamy wdzięczność na ręce pani Wójt – inicjatorki spotkania, wszystkim zaangażowanym w przygotowanie i poprowadzenie wczorajszego wieczoru kolędowego w Domu św. Józefa. Bóg zapłać Kapelom; „Łęgowianie” z Bojanowa, „Jaśki” z Grębowa, Kołu Gospodyń „Łęgowianki” z Burdzów, Zespołom „Stanowianki” i „Fidelis”. Kołom Gospodyń Wiejskich z terenu Gminy Bojanów: Gwoźdźcanki, Cisowianki, Koła Leśne Zacisze i Bliżej Siebie z Korabiny, Perły Łęgu i Kobiety Przyszłościowe z Bojanowa, Kobiety Przedsiębiorcze z Lasek, Stanówki, Przyszowianki, Koło Gospodyń i Gospodarzy z Kołodziejów, Serce Maziarni, Rudawianki i Łęgowianki z Burdzów.

Urzędowi Gminy, Gminnemu Ośrodkowi Kultury, Gminnej Bibliotece Publicznej, Ośrodkowi Caritas z Bojanowa oraz wszystkim zaangażowanym.

4. W środę obchodzimy Dzień Babci, a w czwartek Dzień Dziadka. Składamy im serdeczne życzenia i polecajmy ich w naszych modlitwach.

5. W tym tygodniu w liturgii wspominamy;

– w poniedziałek – św. Józefa Sebastiana Pelczara, bp.

– w środę – św. Agnieszkę, dz. i m.

– w sobotę – św. Franciszka Salezego, bp., dK. Patrona pracowników mediów.  

6. Za tydzień Niedziela Słowa Bożego, jeszcze raz uświadomimy sobie że Pan Bóg jest obecny wśród nas w swoim Słowie oświecając nasze życie. Postawmy sobie pytanie, na ile kierujemy się w naszym życiu tym co Pan Bóg do nas mówi?

7. Siostry Klaryski w Sandomierzu, zapraszają na Weekendowe Rekolekcje dla Dziewcząt i Młodych Kobiet w dniach 23–25 stycznia. Zgłoszenia do 20 stycznia drogą telefoniczną 512 952 612 lub mailem: klaryski@sandomierz.opoka.org.pl.

8. Dziękujemy za sprzątanie kościoła i złożoną ofiarę mieszkańcom ul. Sosnowej za tydzień prosimy do sprzątania rodziny z ul. 3 Maja. Zeszyt do odebrania w zakrystii.

9. Zachęcamy do czytania prasy katolickiej. W „Gościu Niedzielnym” analiza bulwersujących wydarzeń z Kielna i Bolesława, gdzie doszło do profanacji symboli wiary chrześcijańskiej. Jest też kolejny nr. kleryckiego czasopisma powołanie, gdyby ktoś chciał poczytać to można zabrać.

ks. Proboszcz kanonik Piotr Zwoliński

Miłosierdzie Boga w przypowieści o synu marnotrawnym

Jedną z najpiękniejszych przypowieści, jakie pozostawił nam Jezus, jest przypowieść o synu marnotrawnym. Często skupiamy się w niej na zagubionym synu i jego postępowaniu. Jednak sercem tej przypowieści nie jest syn, lecz Ojciec – Ojciec miłosierny, który objawia nam, jaki naprawdę jest Bóg.

Młodszy syn prosząc ojca o część majątku daje mu do zrozumienia: „chcę żyć bez ciebie, nie jesteś mi do niczego potrzebny”. Odejście syna jest obrazem grzechu – odejścia od Boga, pragnienia samodzielności, życia według własnych zasad. Ojciec jednak nie zatrzymuje syna siłą. Pozwala mu odejść, bo prawdziwa miłość szanuje wolność, nawet wtedy, gdy prowadzi ona do cierpienia. Najważniejsze dzieje się w chwili powrotu. Ewangelia mówi, że ojciec wypatrywał syna. To niezwykle poruszający obraz. Ojciec nie czeka obojętnie. On codziennie wygląda, tęskni, ma nadzieję na powrót. Gdy tylko dostrzega syna z daleka, wzrusza się głęboko, biegnie ku niemu, rzuca mu się na szyję i całuje go. W tamtych czasach starszy, dostojny mężczyzna nie biegał. A jednak Ojciec łamie wszelkie konwenanse, bo miłosierdzie jest ważniejsze niż godność, niż sprawiedliwość po ludzku rozumiana.

Syn nie zdąży nawet wypowiedzieć całej przygotowanej mowy. Ojciec nie robi mu wyrzutów, nie wypomina win, nie żąda wyjaśnień. Zamiast tego przywraca mu godność: daje szatę, pierścień i sandały. To znak, że syn znów jest dzieckiem, a nie sługą. Pierścień w kulturze biblijnej był znakiem przynależności, władzy i synostwa. Często był to sygnet, którym pieczętowano dokumenty. Dając synowi pierścień, Ojciec mówi: „Nadal jesteś moim synem. Masz moje zaufanie. Nie jesteś tylko kimś, komu darowałem winę – jesteś dziedzicem”. Miłosierdzie Boga nie kończy się na samym przebaczeniu grzechów. Bóg przywraca nam pełną godność dziecka Bożego i obdarza zaufaniem, mimo że zna naszą słabość. To obraz sakramentu pojednania, w którym Bóg nie tylko gładzi grzech, ale na nowo czyni nas swoimi dziećmi.

Sandały natomiast były znakiem wolności. Niewolnicy chodzili boso, synowie i ludzie wolni nosili sandały. Ojciec, nakazując włożyć synowi sandały, jasno pokazuje: „Nie wracasz jako niewolnik ani najemnik. Nie musisz odpracowywać swojej winy. Jesteś wolny”. Miłosierdzie Boga nie upokarza, nie wiąże człowieka przeszłym grzechem, ale przywraca mu wolność serca. Bóg nie chce nas widzieć na kolanach z lęku, lecz stojących w wolności dzieci. Pierścień i sandały razem mówią nam, kim jesteśmy w oczach Boga: kochanymi dziećmi, a nie sługami; wolnymi, a nie niewolnikami przeszłości.

W tej przypowieści Ojciec wychodzi również do starszego syna, który nie potrafi cieszyć się z powrotu brata. I tu widzimy kolejne oblicze miłosierdzia: Ojciec cierpliwie tłumaczy, zaprasza do radości, nie potępia także jego zamkniętego serca. Bóg jest miłosierny zarówno wobec tych, którzy od Niego odeszli, jak i wobec tych, którzy są blisko, ale nie potrafią kochać. Przypowieść o synu marnotrawnym objawia nam prawdę fundamentalną: Bóg nie męczy się przebaczaniem. Jego miłosierdzie jest większe niż każdy grzech. Każdy z nas może odnaleźć się w tej historii – czasem jako młodszy syn, czasem jako starszy. Ale najważniejsze, byśmy uwierzyli, że zawsze czeka na nas Ojciec.

II Niedziela zw., 18 I

Przyszów   7³⁰  † Stanisława Burdzy – 4. r. śm.

9⁰⁰       † Karolina, Jakub Olszowy

Bojanów   10¹⁵ † Piotr Marut – od Marii i Piotra Faraś

11³⁰     za Parafian

11³⁰     † Andrzej Cuber – od brata Władysława z żoną

17⁰⁰     † Józef Gawroński – greg. 16 – od siostry Gieni z rodziną

Poniedziałek, 19 I

7⁰⁰       † Józef Gawroński – greg. 17 – od rodziny Puzio

*             † Józef Marut /poza Parafią/ – od Nadsańskiego Banku Spółdzielczego, Oddział w Bojanowie

17³⁰     † Bronisława Wolak – od chrześniaka Krzysztofa

17³⁰     † Józef Puzio – od rodziny Puk

Wtorek, 20 I

7⁰⁰       † Józef Gawroński – greg. 18 – od Władysławy i Bogdana Plichta

7⁰⁰       † Józef Tupaj – 37. r. śm.

*             † Józef Marut /poza Parafią/ – od Janiny Kostka z rodziną

17³⁰     † Bronisława Wolak – od siostrzeńca Mariusza

Środa, 21 I – Dzień Babci

7⁰⁰       † Maria, Karol Małkowicz

7⁰⁰       † Józef Gawroński – greg. 19 – od rodzin Puzio i Kudłacik

*              o Boże błog., opiekę Matki Bożej dla Agnieszki  /poza Parafią/

17³⁰     † Bronisława Wolak – od chrześniaka Józefa z rodziną

Czwartek, 22 I – Dzień Dziadka

7⁰⁰       † Józef Gawroński – greg. 20 – od Małgorzaty i Tomasza Fila

*             † Józef Marut /poza Parafią/ – od Marii Dul z rodziną

17³⁰     † Maria Trawińska – od syna Ryszarda Trawińskiego

17³⁰     † Bronisława Wolak – od siostrzeńca Stanisława z rodziną

Piątek, 23 I

7⁰⁰       † Józef Puzio – od Anety Bednarz

*             † Józef Marut /poza Parafią/ – od Jana Marut

17³⁰     † Józef Gawroński – greg. 21 – od Marii Grabiec

17³⁰     † Bronisława Wolak – od koleżanek i kolegów córki Anety

Sobota, 24 I

7⁰⁰       † Bronisława Wolak – od kolegów i koleżanek z firmy Nobilla (1)

7⁰⁰       † Józef Puzio – od Anny i Tomasza Oprych z rodziną

*             † Józef Marut /poza Parafią/ – od Zofii i Zdzisława Szwed

17³⁰     † Józef Gawroński – greg. 22 – od brata Ryszarda z rodziną

III Niedziela zw., 25 I

Przyszów   7³⁰  † Bronisław, Genowefa Derylak

9⁰⁰       † Tomasz Janiec – 2. r. śm.

Bojanów   10¹⁵ † Stefan, Anna Pistor

11³⁰        za Parafian

17⁰⁰     † Józef Gawroński – greg. 23 – od siostry Krystyny z rodziną

Poniedziałek, 26 I

7⁰⁰       † Bronisława Wolak – od Teresy i Andrzeja Cichoń z rodziną

*             † Stanisława Kopeć /poza Parafią/ – od rodziny Derylaków

17³⁰     † Józef Gawroński – greg. 24 – od Danuty Dąbal z rodziną

17³⁰     † Józef Puzio – od syna Krzyśka z żoną i dziećmi

Wtorek, 27 I

7⁰⁰       † Bronisława Wolak – od Ewy i Kazimierza Kobylarz

*             † Stanisława Kopeć /poza Parafią/ – od rodziny Konopków (1)

17³⁰     † Józef Gawroński – greg. 25 – od Wiesława Kudłacik

17³⁰     † Józef Puzio – od rodziny Wróbel

Środa, 28 I

7⁰⁰       † Bronisława Wolak – od Anny i Adama Sudoł

*             † Stanisława Kopeć /poza Parafią/ – od rodziny Pelczar z Niechobrza

17³⁰     † Józef Gawroński – greg. 26 – od Ireny i Bogdana Nieradka

17³⁰     † Józef Puzio – od rodziny Gawrońskich

Czwartek, 29 I

7⁰⁰       † Józef Gawroński – greg. 27 – od Andrzeja i Teresy Kowalskich

*             † Stanisława Kopeć /poza Parafią/ – od rodziny Zaręba z Czudca

17³⁰     † Bronisława Wolak – od Zofii Sudoł

17³⁰     † Józef Puzio – od Magdaleny i Dariusza Rogala z rodziną

Piątek, 30 I

7⁰⁰       † Józef Gawroński – greg. 28 – od Tomasza i Heleny Kozioł

*             † Stanisława Kopeć /poza Parafią/ – od rodziny Pięciak z Babicy

17³⁰     † Bronisława Wolak – od kuzynki Teresy Wiercigroch

17³⁰     † Józef Puzio – od Beaty i Janusza Kruk z rodziną

Sobota, 31 I

7⁰⁰       † Bronisława Wolak – od Sławomira i Moniki Niedziałek

*             † Stanisława Kopeć /poza Parafią/ – od Barbary, Piotra i Dominika

17³⁰     † Józef Gawroński – greg. 29 – od koleżanek z Klubu Seniora w Stanach

17³⁰     † Józef Puzio – od kolegi Krzysztofa i Elżbiety Rogala